เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๘ กันยายน ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๘ กันยายน ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันอังคารที่ ๘ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ กระผม/อาตมภาพมีภารกิจในการตรวจประเมินยกหมู่บ้านหนองหนัง หมู่ที่ ๒ ตำบลสามง่าม อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม ขึ้นเป็นหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ต้นแบบ

แต่ด้วยความที่ประมาท ออกเดินทางสายไปนิดหนึ่ง เมื่อไปถึงจึงเจอ "พระเดชพระคุณพระธรรมวชิรสุนทร" (ประเทือง อาภาธโร ป.ธ. ๔) ประธานคณะกรรมการบริหารกลาง โครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ และ "พระเดชพระคุณพระเทพสมุทรวัชราจารย์" (จรัล สิริธมฺโม) หรือ "หลวงพ่อโพไซดอน" ประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หนกลาง ท่านมาถึงก่อนแล้ว จึงได้ร่วมในการชมนิทรรศการกับท่าน จากนั้นก็เข้าไปในศาลาตรวจประเมิน ซึ่ง "ท่านเจ้าคุณอาจารย์พระศรีธีรวงศ์" (สมัย สจฺจวโร ป.ธ.๙) เจ้าคณะตำบลดอนตูม เจ้าอาวาสวัดพระประโทน วรวิหาร จังหวัดนครปฐม ท่านกำลังทำหน้าที่โฆษกอยู่

เมื่อกราบไหว้ทักทายกันเรียบร้อยแล้ว ก็ออกมากราบรูปหล่อ "หลวงปู่เต๋ คงทอง" (พระครูภาวนาสังวรคุณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดสามง่าม หรือในชื่อเป็นทางการก็คือวัดอรัญญิการาม ซึ่งจะว่าไปแล้ว วัดสามง่าม อำเภอดอนตูมนี้ ก็ห่างจากบ้านของกระผม/อาตมภาพที่ปากทางสนามบินกำแพงแสนก็ไม่เท่าไร แต่ว่าในสมัยเด็ก ๆ นั้น กว่าที่จะเดินทางมาถึงก็ใช้เวลาเป็นวันกันเลยทีเดียว..!

แต่ว่า "หลวงปู่เต๋" นั้น ชื่อเสียงท่านต้องบอกว่าดังลั่นฟ้าเมืองไทย สมัยนั้น ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือที่สุดก็คือ "หลวงปู่เงิน" - พระราชธรรมาภรณ์ (เงิน จนฺทสุวณฺโณ) วัดดอนยายหอม "หลวงปู่เพิ่ม" - พระพุทธวิถีนายก วัดกลางบางแก้ว ตามมาด้วย "หลวงปู่เต๋" วัดสามง่าม "หลวงปู่น้อย" - พระครูภาวนากิตติคุณ (น้อย อินฺทสโร) วัดธรรมศาลา "หลวงปู่แตง พุทฺธปาโล" วัดดอนยอ เหล่านี้เป็นต้น เพียงแต่กว่าจะเดินทางไปแต่ละวัดแต่ละแห่ง ก็ต้องหาโอกาสที่ว่างเว้นจากภารกิจจริง ๆ ในแต่ละปีจึงไม่สามารถที่จะเดินทางไปได้อย่างทั่วถึงเหมือนกับสมัยนี้

บรรดาคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ทยอยกันมา ต่างก็กราบไหว้ทักทายกัน แล้วในขณะเดียวกัน ก็ร่วมเดินดูนิทรรศการและซื้อหาสินค้าต่าง ๆ กระผม/อาตมภาพพบ FC วัดท่าขนุน ซึ่งมาตั้งร้านจำหน่ายสินค้า OTOP อยู่ที่นี่ด้วย โยมถามด้วยความไม่แน่ใจว่า "ใช่หลวงพ่อเล็ก วัดท่าขนุนหรือเปล่าคะ ? " กระผม/อาตมภาพจึงตอบไปว่า "น่าจะใช่กระมัง ?" ทำเอาอีกฝ่ายดีอกดีใจ ท้ายที่สุดก็ขอถ่ายรูปกันที่หน้าร้านนั่นเอง

 

ครั้นคณะกรรมการทยอยกันมาแล้ว กระผม/อาตมภาพซึ่งถือว่าเป็นเจ้าถิ่นครึ่งหนึ่ง เพราะว่าเดินทางมาร่วมงานที่วัดแห่งนี้หลายครั้ง เมื่อเขาประกาศว่าให้ไปฉันเพลที่ศาลาประยุตนวการ ซึ่งเป็นที่ตั้งสรีระสังขารของ "หลวงปู่แย้ม " - พระครูประยุตนวการ (แย้ม ฐานยฺตโต) อดีตเจ้าอาวาสวัดสามง่ามแห่งนี้ จึงได้นำพรรคพวกเพื่อนฝูงเดินไปยังสถานที่เขาเลี้ยงเพล แต่เจอคณะเพื่อนฝูงจากทางด้านจังหวัดนครปฐมหลายรูป รั้งให้นั่งลงกลางทางเสียก่อน จึงไม่ได้ไปร่วมกับคณะกรรมการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หากแต่ว่านั่งฉันไปก็คุยกันไปกับเพื่อนฝูงตรงนั้นแทน

หลายท่านนั้นก็พยายามที่จะสอบถามในลักษณะที่ว่า "คณะกรรมการมีเกณฑ์ประเมินอย่างไร ? " กระผม/อาตมภาพบอกว่า "ถ้าหากเป็นรุ่นแรกอย่างที่วัดท่าขนุนโดนประเมิน เราก็มืดแปดด้าน ไม่มีข้อมูลอะไรเลย แต่สมัยนี้ เขามีข้อมูลให้อย่างชัดเจน สามารถที่จะค้นหาได้จากทางด้านเว็บไซต์ของหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หรือไม่ก็ถามหาจากเลขานุการเจ้าคณะจังหวัดได้เลย"

หลังจากฉันเพลเสร็จแล้ว กระผม/อาตมภาพไปนั่งรออยู่ในอุโบสถเก่า แต่ "หลวงพ่อโพไซดอน" กลับพาพระคณะกรรมการต่าง ๆ ไปไหว้พระสวดมนต์ที่อุโบสถใหม่ เมื่อเสร็จเรียบร้อย ถ่ายรูปหมู่แล้ว จึงต้องลงมากราบพระประธานที่อุโบสถเก่าอีกวาระหนึ่ง แล้วก็ไปกราบรูปหล่อของ "หลวงปู่เต๋" วัดสามง่าม จากนั้นก็ไปเดินดูนิทรรศการและซื้อหาสินค้าต่าง ๆ

จนกระทั่งไปถึงศาลาโดมหน้าศาลาบูรพาจารย์ ก็ไปชมการแสดงต่าง ๆ ของเด็กนักเรียนที่นี่ ซึ่งมีการแสดงในลักษณะของการฟ้อนรำหมู่ แสดงออกถึงวิถีชีวิตของชาวบ้านสามง่ามแห่งนี้ จนกระทั่ง "พระเดชพระคุณพระพรหมเสนาบดี" (พิมพ์ ญาณวีโร ป.ธ. ๗) ที่ปรึกษากรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าอาวาสวัดปทุมคงคา ราชวรวิหาร รองประธานอำนวยการโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ เดินทางมาถึง เด็ก ๆ ก็เริ่มการสวดโอ้เอ้วิหารรายพอดี

 

กระผม/อาตมภาพเห็นแล้วยังทึ่งมาก เนื่องเพราะว่าหายากแล้ว การสวดเป็นจังหวะเน้นเสียงหนักเสียงเบา ยังกระทำได้ยอดเยี่ยมมาก แต่ว่าบทที่สวดนั้นก็คือ "ขึ้นกดบทอัศจรรย์ เสียงครื้นครั่นชั้นเขาหลวง" ทำเอากระผม/อาตมภาพขำก๊ากอยู่ในใจ เนื่องเพราะว่าเด็ก ๆ ทราบหรือเปล่าว่าไอ้บทนี้หมายถึงอะไร ? ความจริงเป็นแบบฝึกหัดเรียนของเด็กสมัยก่อนที่ขึ้นตั้งแต่ ประถม ก กา แล้วก็เป็น แม่กง แม่กน แม่กม แม่เกย แม่เกอว แม่กบ แม่กด เหล่านั้นเป็นต้น ซึ่งแต่ละบทก็จะเป็นโคลงเป็นกลอนเพื่อการจดจำได้ง่าย

แต่ว่า "หลวงพ่อพระพรหมเสนาบดี" นั้นชอบอกชอบใจเป็นอย่างมาก ถึงขนาดประกาศว่า ถ้าหากได้รางวัลระดับประเทศ ชนะวัดลาดปลาเค้า กรุงเทพมหานครได้ ท่านจะมอบรางวัลสนับสนุนทางโรงเรียน ๑๐๐,๐๐๐ บาท ปรากฏว่า ดร.จันทร์พิมพ์ รัตนเดชกำจาย ผอ.โรงเรียนคงทองวิทยารีบไปอุ้มโล่มาให้ดู ทำเอา "หลวงพ่อพระพรหมเสนาบดี" ถามว่า "ตกลงว่าได้รางวัลระดับประเทศแล้วจริง ๆ หรือ ? " ทางผู้อำนวยการโรงเรียนคงทองวิทยาบอกว่า "ได้รางวัลชนะเลิศระดับประเทศ ระดับมัธยมศึกษา ส่วนของโรงเรียนวัดลาดปลาเค้าวิทยา เขาได้ระดับประถมศึกษาเจ้าค่ะ"

"หลวงพ่อพระพรหมเสนาบดี" จึงบอกว่า "ถ้าอย่างนั้นขอหมายเลขบัญชีธนาคารของทางโรงเรียนเอาไว้ก่อน เพราะว่าหลวงพ่อมีเงินมาไม่พอ" กระผม/อาตมภาพจึงเรียนถวายว่า "ถ้าอย่างนั้น กระผมขอถวายปัจจัย ๑๐๐,๐๐๐ บาท ทำบุญวันเกิดหลวงพ่อล่วงหน้าวันนี้เลยครับ" จากนั้นก็เดินไปนำปัจจัยที่รถมาถวายท่าน หลวงพ่อท่านจึงได้มอบเป็นเงินสดให้กับทางผู้อำนวยการโรงเรียน จากนั้นก็พาเดินชมนิทรรศการส่วนที่เหลือ ถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน แล้วก็เข้าสู่ศาลาประเมิน ซึ่งเครื่องปรับอากาศเย็นสุด ๆ ทำเอากระผม/อาตมภาพต้องรีบฉันยาแก้ไข้เอาไว้ก่อน เพราะว่าสภาพร่างกายก็ไม่ค่อยจะไหวตั้งแต่แรกแล้ว

เมื่อทำการตรวจประเมินไป โดยให้คณะกรรมการแต่ละหมวด ทำการวิพากษ์แลกเปลี่ยนความรู้กัน กระผม/อาตมภาพจึงได้เรียนบอกว่า "ทางด้านวัดแห่งนี้ ไม่มีอะไรสงสัยเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรม เนื่องเพราะว่าครูบาอาจารย์ตั้งแต่อดีต คือหลวงปู่เต๋ก็ดี หลวงปู่แย้มก็ดี มาจนถึงรักษาการเจ้าอาวาส อย่างท่านเจ้าคุณอาจารย์พระศรีธีรวงศ์ก็ตาม ล้วนแล้วแต่เป็นนักปฏิบัติธรรมชั้นยอด

แต่อยากจะบอกกับทุกคนว่า มีโรงเรียนวิถีพุทธหลายแห่ง ที่เขาจัดโครงการพานักเรียนเข้าวัดทุกวันพระ หรือว่าจัดโครงการนุ่งชุดขาวไปโรงเรียนในวันพระ ซึ่งน่าจะไม่เหลือบ่ากว่าแรง ที่ทางโรงเรียนคงทองวิทยาแห่งนี้จะทำได้ ก็ขอฝากเจ้าอาวาสใหม่ป้ายแดง คือ พระอธิการอนุชิต อนุชิโต เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้ทำหน้าที่ตรงนี้ต่อไปให้เข้มแข็ง และส่วนที่กรรมการอยากเห็นที่สุด ก็คือหลังจากการตรวจประเมินแล้ว เราสามารถที่จะขับเคลื่อนโครงการด้วยพลังบวร สืบเนื่องต่อไปโดยไม่ขาดตอน ไม่ใช่ว่าถึงเวลาลับหลังกรรมการ ทุกอย่างก็ปล่อยไปตามเวรตามกรรม..!"

 

เมื่อเสร็จสิ้นจากการตรวจประเมินแล้ว ทางเจ้าภาพก็ได้ถวายกระเช้าผลไม้ให้แก่คณะกรรมการทุกคน แล้วก็ถ่ายรูปหมู่ร่วมกันอีกวาระหนึ่ง จากนั้นกระผม/อาตมภาพก็ต้องขอตัวเดินทางกลับ เนื่องเพราะว่าอยู่ในที่เย็นจัดขนาดนั้น อาการไข้ต่าง ๆ ทำท่าจะกลับมาอีกแล้ว..!

แต่ว่าเมื่ออาศัย "พี่กู" หรือ "กูเกิ้ลแม็พ" นำพาให้วิ่งไป พี่ท่านก็อวดความรู้อีกตามเคย พาวนเสียจนเวียนหัว แล้วก็มาขึ้นด่านท่ามะกาของทางด่วนพิเศษ M ๘๑ หลังจากที่วิ่งมาไกลจนกระทั่งลืมไปแล้วว่าต้องขึ้น ถ้าหากว่าขึ้นเสียแต่แรกในระยะทางที่ใกล้ ๆ ก็หมดเรื่องไปแล้ว เรื่องพวกนี้ถ้าจะอาศัยกูเกิ้ลแม็พ เราก็ต้องทำใจล่วงหน้าเอาไว้เลย ส่วนวันพรุ่งนี้ก็ต้องเดินทางไปถึงอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี เพื่อไปร่วมการตรวจประเมินที่นั่น

แต่ว่าการตรวจประเมินในภาค ๑๔ นี้ กระผม/อาตมภาพก็โชคดี ได้พบกับท่านรองเจ้าคณะภาค ๑๔ รูปใหม่ ก็คือ "พระราชวชิรธรรมบดี" (นพพงศ์ นววํโส ป.ธ. ๙) ซึ่งท่านเป็นรองเจ้าคณะภาค ๑๔ รูปใหม่ป้ายแดง แต่เป็นบุคคลรุ่นเก่าที่คุ้นเคยกันมาตั้งแต่แรก เจอหน้าก็ถามว่า "เป็นอย่างไรบ้างหลวงพ่อวัดท่าขนุน ? " จึงได้เรียนถามท่านว่า "ช่วงนี้หลวงพ่อมาร่วมงานทุกแห่งเลยหรือครับ ? " ท่านบอกว่า "ในเมื่อเป็นเขตของภาค ๑๔ อย่างไรเสียก็ต้องไปให้ครบทุกจังหวัดตามหน้าที่"

เมื่อเจอผู้บังคับบัญชาที่รับผิดชอบงานแบบนี้ ก็รู้สึกชื่นใจ และเห็นว่าท่านคงจะบริหารงานร่วมกับ "พระเดชพระคุณพระราชวชิรโมลี" (สมชาย พุทฺธญาโณ ป.ธ. ๗) เจ้าคณะภาค ๑๔ ซึ่งวันก่อน กระผม/อาตมภาพทิ่มผิด เป็น "พระราชปริยัติโมลี" ซึ่งเป็นสมณศักดิ์ของอดีตท่านเจ้าคุณอาจารย์โสภา เขมสรโณ ป.ธ. ๙ อดีตเจ้าอาวาสวัดพระงาม (พระอารามหลวง) อดีตรองเจ้าคณะจังหวัดนครปฐม ที่กระผม/อาตมภาพเคยบอกว่าท่านเป็นผี แล้วโดนท่านโวยใส่หน้าว่า "ไม่ใช่ผีโว้ย..!" เนื่องเพราะว่าท่านได้มรณภาพไปหลายปีแล้วนั่นเอง

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอังคารที่ ๘ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)