เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๗ มีนาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๗ มีนาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ วันนี้กระผม/อาตมภาพมีนัดกับคุณหมอประจำตัว แต่ก่อนที่จะไปหาหมอ ก็ต้องมอบแผ่นยันต์เกราะเพชรเนื้อทองคำ ซึ่งทิดเฟิร์ส (นายบัณฑิต เอี่ยมตระกูล) พร้อมกับพรรคพวกช่วยกันสละปัจจัยไปหาร้านทอง ในขณะที่ทองคำบาทละ ๘๐,๐๐๐ กว่าบาท ทำการรีดแผ่นทองมา น่าจะขนาดประมาณ ๑๒ X ๑๔ เซ็นติเมตร ค่อนข้างหนาทีเดียว

มากราบขออนุญาตตั้งแต่วันปลุกเสกแผ่นยันต์เกราะเพชร (รุ่น ๒) ของวัดท่าขนุนว่า "ขอหลวงพ่อเมตตาเขียนให้ เพื่อเก็บเอาไว้เป็นมิ่งขวัญของคณะด้วยขอรับ" กระผม/อาตมภาพรับมาแล้วก็นำเข้าพิธีปลุกเสกเลย ไม่สามารถที่จะรับปากได้ว่าจะมีเวลาเขียนให้เมื่อไร

การเขียนยันต์เกราะเพชรนั้น ด้วยความที่กระผม/อาตมภาพซักซ้อมชักยันต์มาจนนับครั้งไม่ถ้วน จึงเป็นบุคคลที่ไม่ต้องวางสเกลตีตารางแบบคนอื่นแล้วถึงจะเขียนได้ หากแต่จะจับจุดแถวซ้ายสุด ขวาสุด บนสุด ล่างสุด และอักขระกลางว่าอยู่ตรงไหน แล้วก็เขียนไล่ไปเลยทีละตัว ซึ่งท่านที่ไม่ชำนาญ กรุณาอย่าได้เลียนแบบ เนื่องเพราะว่าจะต้องออกมาเละเทะดูไม่ได้อย่างแน่นอน..!

กระผม/อาตมภาพเป็นคนที่ทำอะไรค่อนข้างเรียบร้อย ขนาดเขียนยันต์ พรรคพวกเพื่อนฝูงยังบอกว่า "เหมือนกับพิมพ์" แต่ถ้าไม่มีเวลา บางทีแทนที่จะเขียนก็ "เขี่ย" เอาเหมือนกัน เพียงแต่ว่าทรงอารมณ์นึกถึงภาพพระท่านให้ชัดเจนเท่านั้น เนื่องเพราะว่าการเขียนยันต์นั้นเป็นแค่เรื่องโยงจิตให้เป็นสมาธิ ในเมื่อสมาธิทรงตัวแล้ว จะเขียนอย่างไรก็ได้ แต่ด้วยความที่เกิดมามีราคะจริตค่อนข้างมาก นิยมอะไรที่สวย ๆ งาม ๆ ถึงเขียนยันต์ ถ้าหากว่ามีเวลาก็ค่อนข้างจะออกมาเหมือนกับพิมพ์อยู่เหมือนกัน

เมื่อมีเวลาจึงมานั่งเขียนให้ และคาดว่าจะเป็นยันต์แผ่นสุดท้ายในชีวิตนี้แล้ว จึงขอถ่ายทอดวิธีการให้ท่านทั้งหลาย ซึ่งส่วนใหญ่ก็น่าจะรู้แล้วว่า ก่อนจะเขียนยันต์นั้น จะต้องตั้งจิตนึกถึงครูใหญ่คือองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา ตลอดจนกระทั่งครูบาอาจารย์ตามสายกรรมฐาน มีหลวงปู่ปาน วัดบางนมโค หลวงพ่อฤๅษีฯ วัดท่าซุง เป็นที่สุด ขอได้โปรดอนุเคราะห์สงเคราะห์ให้ยันต์เกราะเพชรที่เขียนเสร็จนี้ เปี่ยมด้วยพุทธานุภาพ ธัมมานุภาพ สังฆานุภาพ พรหมานุภาพ เทวานุภาพ อานุภาพแห่งพระอุปัชฌาย์ครูบาอาจารย์ทั้งหลายทั้งปวง โดยเฉพาะพระอริยสงฆ์ทั้งหลาย ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีหลวงปู่ปาน วัดบางนมโค และหลวงพ่อฤๅษีฯ วัดท่าซุงเป็นที่สุด

แล้วก็อธิษฐานขึ้นต้นด้วยคาถา "ปะถะมัง พินธุกังชาตัง ทุติยัง ทัณฑะเมวะ จะ ตะติยัง เภทะกัญเจวะ จะตุตถัง อังกุส สัมภะวัง ปัญจะมัง สิระสังชาตัง นะ เกราะเพชร กาโร โหติ สัมภะโว"

 

เมื่อเขียนเสร็จเรียบร้อยแล้วก็อธิษฐานชักสูตรไล่ไปจาก "อิ จะ ตะ นัง ถา คะ นุส อะ วิ คะ มา ติ ชา โร สา สะ ภะ มะ นุต โธ ภะ สะ โต ระ พุท เท วา สา โน อะ พุท โส หัง คะ ถิ โธ วะ ติ มะ สุ วา สะ ปิ ระ ระ วิ ปุ ณะ ทู ริ สัม ทัม กะ มะ สะ โล อุณาโลมา ปะนะชายะเต จงสำเร็จเป็นเกราะเพชร ณ บัดนี้"

เมื่อเสร็จแล้วทุกสิ่งทุกอย่าง ถ้าหากว่าต้องการจะใส่กรอบก็ใส่กรอบได้เลย ถ้าหากว่าจะม้วนเป็นตะกรุด ก็กราบขออนุญาตพระพุทธเจ้าและครูบาอาจารย์ทั้งหมด แล้วม้วนเป็นตะกรุด

ดังนั้น..ในเรื่องของการทำตะกรุดหรือว่ายันต์เกราะเพชรนั้น จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก ท่านทั้งหลายที่ศึกษาเกี่ยวกับเลขยันต์อาจจะสงสัยว่า ทำไมยันต์เกราะเพชรตำราพระร่วงของหลวงปู่ปาน วัดบางนมโค ซึ่งสืบทอดมาถึงหลวงพ่อฤๅษีฯ วัดท่าซุงนั้น ถึงไม่มีกรอบเหมือนกับตำราอื่น ๆ เขา ?

เหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า ผู้ที่จะทำการเป่ายันต์เกราะเพชรนั้น ต้องนึกถึงภาพองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ชัดเจน จากนั้นก็นึกถึงภาพยันต์เกราะเพชร ปรากฏขึ้นในพระอุระขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น แล้วลากเส้นชักสูตรตั้งแต่ อิ จะ ตะ นัง ไปจนถึง อุณาโลมา ปะนะชายะเต จงสำเร็จเป็นเกราะเพชร ณ บัดนี้ แล้วถึงได้อธิษฐานให้ครอบลงไป ยังบรรดาญาติโยมทั้งหลายที่มารับยันต์ในครั้งนั้น ๆ

การที่เราระลึกถึงอักขระและเส้นยันต์ก็ถือว่ายากแล้ว ถ้ายังมีกรอบอีก ก็จะยากหนักขึ้นไปอีก โบราณาจารย์ที่ท่านมีความเข้าใจและความคล่องตัว สะดวกในการที่จะให้ลูกศิษย์ที่รับช่วงต่อไป สามารถนึกถึงภาพยันต์ได้ชัดเจน จึงได้ถอดเอาตาราง หรือบางคนเรียกว่า "ข่ายเพชร" หรือเรียกว่า "กรอบยันต์" "กระดูกยันต์" ก็แล้วแต่ตำราของท่านออก ให้เหลือแต่อักขระและการชักสูตรเป็นเส้นยันต์เท่านั้น

ยกเว้นอุณาโลมตัวสุดท้าย ซึ่งจะต้องชักขึ้น โดยที่จะไปจบตรงลง อุณาโลมา ปะนะชายะเต แล้วก็อธิษฐานให้ จงสำเร็จเป็นเกราะเพชร ณ บัดนี้ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ยันต์เกราะเพชรตามตำราหลวงปู่ปาน วัดบางนมโค หรือตำราพระร่วง ซึ่งสืบทอดมาถึงครูบาอาจารย์คือหลวงพ่อฤๅษีฯ วัดท่าซุง จึงไม่มีกรอบยันต์เหมือนกับตำราอื่น ๆ

 

กระผม/อาตมภาพเองนั้น ตอนที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อฤๅษีฯ ท่านบอกให้พระทั้งวัดภาวนาจับภาพพระให้ชัดเจนแจ่มใส เพื่อรอรับการครอบครูทั้งวัด ไม่ทราบเหมือนกันว่าคณะกรรมการสงฆ์ท่านเห็นผิดเป็นชอบอย่างไร ? เมื่อทำการประชุมสงฆ์แล้ว จึงได้ประกาศว่า "การเป่ายันต์เกราะเพชรเป็นหน้าที่ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อฤๅษีฯ เท่านั้น คนอื่นไม่ควรที่จะทำ ถ้าหากว่าทำ ถือว่าวัดรอยเท้าหลวงพ่อ..!"

กระผม/อาตมภาพเองนั้น ก็ยังสงสัยอยู่ว่าท่านตีความผิดไปถึงขนาดนั้นได้อย่างไร ? เพราะว่าหลวงพ่อท่านประกาศให้พระทั้งวัดทำการครอบครูทั้งหมด ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ตนเองจึงไปขอพานไหว้ครูจาก "ป้าศุ" โดยที่มีพระน้องก็คือ "อดีตท่านชาติชาย สุธมฺมธนปาโล" ห้อยท้ายไปด้วย ตอนนั้น กระผม/อาตมภาพเพิ่งได้ ๗ พรรษา ท่านชาติชายเพิ่งได้ ๒ พรรษา ป้าศุหรือโยมศุภาพร ปุษยะนาวิน อดีตภรรยาของท่านเจ้าคุณหลวงตาวัชรชัย (พระราชภาวนาพัชรญาณ วิ.) ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดสระบุรี เจ้าอาวาสวัดเขาวง (ถ้ำนารายณ์) ท่านมองหน้าแล้วก็ถอนใจ บอกว่า "หลวงพี่..คิดดีแล้วแน่นะ สองคนรวมกันยังไม่ได้ ๑๐ พรรษาเลย"

กระผม/อาตมภาพก็เรียนบอกกับป้าศุไปว่า "โยมก็รู้ว่านิสัยฉันเป็นอย่างไร อะไรที่พ่อสั่งก็คือทำด้วยชีวิต..!" ป้าศุจึงบอกว่า "ถ้าอย่างนั้นโยมจะทำพานเผื่อพระผู้ใหญ่ที่ท่านถวายการรับใช้หลวงพ่อที่ศาลา ๑๒ ไร่ด้วย จะได้ไม่ "โดน" รับเละอยู่แค่ ๒ คนเท่านี้..!" แล้วความดื้อของตนเองก็เป็นผล เนื่องเพราะว่าหลังจากหลวงพ่อท่านครอบครูให้แล้ว ไม่นานท่านก็มรณภาพ..!

ถ้ากระผม/อาตมภาพไม่ได้ดิ้นรนรับช่วงเอาไว้ ก็คงจะสาบสูญไปเลย เนื่องเพราะว่าครูบาอาจารย์จะต้องฝากลูกศิษย์กับพระพุทธเจ้าท่าน เนื่องจากว่ายันต์เกราะเพชรคือบารมีขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถ้าพระองค์ท่านไม่มีคำสั่งหรือไม่อนุญาตก็ทำไม่ได้ สิ่งที่ท่านกำชับกำชานักหนาก็คืออย่าใช้กำลังตัวเองในการเป่ายันต์ และอย่าเดินสายเป่ายันต์เพื่อหาลาภผล อยู่ที่วัดไหน ให้ทำเฉพาะที่วัดนั้น และทำเพื่อสงเคราะห์คนหมู่มากเท่านั้น

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ในปัจจุบันนี้จึงเป็นที่น่าเสียดายว่า บุคคลที่สืบทอดการครอบครูเป่ายันต์เกราะเพชรมานั้น แทบจะสึกหาลาเพศหรือมรณภาพไปหมดแล้ว เพียงแต่ว่าท่านที่สึกหาลาเพศไปนั้น ถ้าหากว่าบวชกลับมาใหม่ ก็สามารถที่จะทำการเป่ายันต์เกราะเพชรได้เหมือนเดิม เพียงแต่ว่าต้องปฏิบัติตามที่ครูบาอาจารย์ท่านสั่ง ก็คือกำหนดจิตจดจ่ออยู่ที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ท่านสั่งให้ทำอย่างไรก็ต้องทำอย่างนั้น

สำหรับวันนี้ กระผม/อาตมภาพสั่ง "ไอ้ตัวเล็ก" (นางสาวพัชรภรณ์ หยกอุบล) เตรียมกระทู้บูรณปฏิสังขรณ์วัดท่าขนุนด้วยการให้บูชาแผ่นยันต์เกราะเพชร ซึ่งทำไว้เพียง ๒ ขนาดและเนื้อเดียว ก็คือ "เนื้ออลูมิเนียม" หรือที่เรียกกันในปัจจุบันว่า "เนื้อปีกเครื่องบิน" จะมีขนาดใหญ่กับขนาดเล็ก ๒ ขนาด

แผ่นยันต์เกราะเพชรแผ่นใหญ่ จะเปิดให้บูชาเพื่อหาทุนในการบูรณปฏิสังขรณ์วัดท่าขนุน เข้าบัญชีไว้ เนื่องเพราะว่าตนเองอายุกาลผ่านวัยมามากแล้ว ถ้าไม่มีทุนเหลือไว้ให้ บุคคลที่มาเป็นเจ้าอาวาสต่อไปก็จะลำบาก..!

 

ส่วนแผ่นยันต์เกราะเพชรแผ่นเล็กนั้น ตั้งใจว่าจะเอาไว้สำหรับ "กฐินปลดหนี้" ของที่พักสงฆ์ลานธรรมอรหันตาหน่อแก้วฟ้าโพธิญาณ อำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งปีนี้กระผม/อาตมภาพจะนำกฐินปลดหนี้ไปทอดที่นั่น ได้บอกกล่าวกับครูบาหน่อแก้วฟ้า (พระครูสมุห์เจษฎา โชติปญฺโญ) ท่านเรียบร้อยแล้ว

ส่วนการเปิดกระทู้ให้จำหน่ายแผ่นยันต์เกราะเพชร หรือว่าให้จองแผ่นยันต์เกราะเพชรนั้น สำหรับท่านที่ต้องการก็เตรียมตัวไว้ คาดว่าหลังเที่ยงคืน "ไอ้ตัวเล็ก" ที่ทำงานดึก ๆ ดื่น ๆ ก็น่าจะมีเวลาลงกระทู้ ถึงตอนนั้นใครต้องการมากน้อยเท่าไรก็เชิญจองกันตามอัธยาศัย เนื่องเพราะกระผม/อาตมภาพก็ไม่มั่นใจว่าจะมีโอกาสทำอีกหรือเปล่า ?!

คราวที่แล้วในการทำเป็นเนื้อโลหะนั้น หลายท่านก็นำไปม้วนเป็นตะกรุดบ้าง นำไปใช้เป็นชนวนในการหล่อพระบ้าง ถือว่าเป็นการกระทำที่ฉลาดสุด ๆ เนื่องเพราะว่าถ้าเป็นกระผม/อาตมภาพแล้ว อะไรที่เป็นรูปพระพุทธ เป็นรูปพระสงฆ์ จะไม่ยอมให้ลงในเบ้าหลอมอย่างเด็ดขาด เพราะว่าเท่ากับเป็นการทำลายพระพุทธ ทำลายพระสงฆ์เลย แต่ว่ายันต์เกราะเพชรนั้น ไม่มีรูปพระพุทธ ไม่มีรูปพระสงฆ์ ถ้าท่านทั้งหลายไม่ฟุ้งซ่านมาก ก็สามารถที่จะนำไปเป็นชนวนในการหล่อพระได้สบาย

กระผม/อาตมภาพทำแผ่นยันต์เนื้อโลหะ ก็เพื่อท่านทั้งหลายที่ต้องการตะกรุดยันต์เกราะเพชร สามารถนำไปม้วนใช้งานได้เอง แล้วขณะเดียวกัน ถ้าต้องการชนวนในการหล่อพระ หรือว่าสร้างวัตถุมงคลก็สามารถที่จะบูชาไปเก็บเอาไว้ ต่อให้กระผม/อาตมภาพล่วงลับดับขันธ์ไปเป็น ๑๐ ปี ถ้าท่านมีแผ่นยันต์อยู่ ก็สามารถที่จะใช้เป็นชนวนในการสร้างวัตถุมงคลหรือว่าหล่อพระได้

เนื่องเพราะว่ากระผม/อาตมภาพตั้งจิตขอบารมีพระท่าน อนุเคราะห์สงเคราะห์ในเรื่องนี้ไว้แล้ว ดังนั้น..ท่านทั้งหลายจะจองเท่าไรก็จองไป หมดแล้วก็เป็นอันว่าหมดกัน ถ้าไม่มีคำสั่งใหม่ กระผม/อาตมภาพก็ไม่ได้ทำอีก หรือว่าถ้าสิ้นชีวิตเสียก่อนก็ไม่ได้ทำอีกเช่นกัน

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันเสาร์ที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)